WAAROM ZIJN WE TROTS OP NEDERLANDSE SPORTPRESTATIES?

Dit vroeg ik me hardop af vandaag. Ik zit op het puntje van mijn stoel nagels te bijten terwijl de Oranje Leeuwinnen hun WK-finale verliezen. Het maximaal haalbare, een tweede plek. De laatste inhaalactie van Max Verstappen die leidde tot de Formule 1 overwinning vorige week heb ik wel 100 x terug gekeken. Mike Teunissen en de hele Jumbo-Visma ploeg winnen naast de gele, groene en witte trui ook de ploegentijdrit. Ik wil er niets van missen. Ook al draaien een Duitser en Belg lange aflossingen, dit is een Nederlandse ploeg. Ik bal mijn vuist en juich mee om dit stukje wielergeschiedenis dat voor mijn ogen geschreven wordt.

Waarom doe ik dit? Is het omdat ik meeleef met Richard Plugge en Merijn Zeeman? Omdat ik weet hoe uitzichtloos hun situatie vier jaar geleden was na het opdrogen van sponsorgelden? Hoe knap is het dat ze zich niet alleen terug knokten maar ook verbeterden. Of is het omdat ik kick op verhalen zoals die van Jackie Groenen? Altijd tegen oudere jongens spelend, uitblinkend in zowel judo als op het voetbalveld. Of is het dat ik het me in mijn jeugd niet eens kon voorstellen dat het mogelijk zou zijn dat een Nederlander mee zou kunnen strijden om Formule 1 overwinningen?

 

Ik krijg nog vaak genoeg te horen van mensen dat ze mijn olympische overwinning nog helder voor de geest halen, midden in de nacht springend op de bank hoor ik vaak. Gek toch eigenlijk? Maar ik doe zelf precies hetzelfde. We hebben allemaal het gevoel dat we onderdeel zijn van een geheel, zelfs als we kritiek geven. Als het ons niets zou kunnen schelen, zouden we er namelijk niet eens de moeite voor nemen.

 

Sportief succes als gemene nationale deler dus, ik zou perfect rationeel kunnen beredeneren dat dit nergens op slaat. Het is niet direct mijn succes, ik ben slechts een toeschouwer. Maar het leven is geen rationeel gebeuren, we laten ons meevoeren over de woeste baren van geluk, pech, tegenslagen en overwinningen. Dit zijn de zaken die ons emotionele systeem in vervoering brengen. Natuurlijk kan dit ook gebeuren door muziek die je raakt, een boek dat je leest of mensen waarmee je praat. Maar je kunt ook de dashboard camera van Jumbo-Visma terugkijken na de overwinning van Mike Teunissen afgelopen zaterdagen, om te begrijpen wat ik bedoel.

 

Het enige dat nog eigenlijk ontbreekt en wel een kers op de prachtige Nederlandse sporttaart zou zijn is die Tour eindoverwinning, de wereldtitel voetbal en het wereldkampioenschap Formule 1. Ik hoop dat mijn bank dat houdt. Heb je een goed antwoord op mijn vraag? Reageer onder dit blog of volg me op Qoura en geef direct reactie.

 

Mark Tuitert

Laat een reactie achter

Opmerkingen moeten worden goedgekeurd voordat ze worden gepubliceerd